Leczenie padaczki

Padaczka to choroba przewlekła dotykająca ludzi w każdym wieku. Napady zależą od lokalizacji uszkodzenia centralnego układu nerwowego. Mogą wyglądać bardzo różnie. Zawsze trzeba wykluczyć niebezpieczne zmiany w mózgu, mogące być przyczyną napadowych zaburzeń ruchowych, czuciowych bądź świadomości. Oczywiście równolegle włączamy leczenie, powodujące redukcję incydentów napadowych. U niektórych Pacjentów jest możliwe odstawienie leków przeciwpadaczkowych po okresie kilkuletniej skutecznej terapii.

Padaczka to choroba przewlekła układu nerwowego objawiająca się nagłymi napadami wyładowań wewnątrz komórek nerwowych. W przebiegu padaczki występują tak zwane ataki epilepsji, których rodzaj jest uzależniony od lokalizacji w mózgu ogniska padaczkorodnego. Napady mogą przybierać postać silnych wstrząsów ciała związanych z utratą świadomości bądź też wyłączeń kilkusekundowych, drżenia kończyn czy napadowego zaburzenia węchu pod postacią na przykład odczuwania brzydkich zapachów. Padaczka jest częstą chorobą, nawet 1% naszej populacji choruje na nią. Najczęściej początek choroby objawia się w niemowlęctwie lub po 65 roku życia, jednak każdy może zachorować niezależnie od tego, czy w naszej rodzinie ktoś miał epilepsję, niezależnie od płci, wykonywanego zawodu czy wieku. Przy rozpoznaniu padaczki obowiązuje zebranie wywiadu, badanie przedmiotowe oraz wykonanie specjalistycznych badań obrazujących działanie i wygląd układu nerwowego. Czasem padaczka ma przyczynę w schorzeniu mózgu, którą można usunąć. Zazwyczaj jednak w badaniach neuroobrazowych nie ma odchyleń od normy. W leczeniu padaczki stosujemy farmakoterapię doustną. Powinna ona ograniczyć zaburzenia w czynności bioelektrycznej mózgu, aby napady występowały bardzo rzadko, a najlepiej wcale. Po kilku latach skutecznej farmakoterapii można rozważyć odstawienie leczenia. Leki przeciwpadaczkowe podnoszą tak zwany próg drgawkowy oraz ograniczają rozprzestrzenianie się patologicznych wyładowań na inne obszary mózgu, zapobiegając uogólnianiu się napadu. Jest wiele leków przeciwpadaczkowych, dlatego można spersonalizować leczenie, biorąc pod uwagę wiek, płeć, schorzenia towarzyszące oraz oczywiście rodzaj napadów padaczkowych. Niektórzy pacjenci wymagają kombinacji dwóch lub nawet więcej leków przeciwpadaczkowych. W epilepsji niezwykle ważne jest systematyczne przyjmowanie leków oraz higieniczny tryb życia, unikanie używek, odpowiednia ilość snu w godzinach nocnych oraz ograniczenie w aktywnościach wymagających obsługi maszyn będących w ruchu. Ważnym problemem jest padaczka u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Należy stanowczo podkreślić, że w ciąży należy przyjmować leki przeciwpadaczkowe dobrane odpowiednio, aby nie szkodziły rozwijającemu się w łonie matki dziecku. Dużym błędem jest odstawienie terapii i narażanie na niedotlenienie płodu, jak również samej kobiety. Jeżeli leczenie doustne farmakologiczne nie przynosi efektu, należy rozważyć neurochirurgiczne metody terapii padaczki lub stymulację nerwu błędnego.